کوهنوردی با ست اسکی تورینگ

کوهنوردی با ست اسکی تورینگ

اسکی تورینگ چیست؟

وقتی بیشتر ما کلمه «اسکی» را می‌شنویم، احتمالاً پیست اسکی را تصور می‌کنیم: اسکی‌باز با تله‌کابین یا تله‌سیژ بالا می‌رود، اسکی می‌کند و دوباره با بالابر به بالای پیست برمی‌گردد.

اما اگر بالابری وجود نداشته باشد و بخواهیم با همان اسکی از کوه بالا برویم چه؟

اینجاست که Ski Touring یا اسکی تورینگ وارد می‌شود.

در اسکی تورینگ، اسکی‌باز با تجهیزات مخصوص، بدون درآوردن اسکی‌ها از پا، روی برف به سمت بالای کوه حرکت می‌کند. پس از رسیدن به ارتفاع موردنظر، تجهیزات را در چند دقیقه برای حالت فرود تنظیم می‌کند و با اسکی پایین می‌آید.

پس اگر خیلی ساده بخواهیم بگوییم:

اسکی معمولی = بالا رفتن با بالابر + اسکی کردن به سمت پایین

اسکی تورینگ = بالا رفتن با نیروی خودتان + اسکی کردن به سمت پایین

اما چطور می‌شود با اسکی از سربالایی بالا رفت؟

سه وسیله‌ای که صعود با اسکی را ممکن می‌کنند

برای فهم اسکی تورینگ ابتدا باید سه قطعه را بشناسیم.

۱. اسکی

همان دو تخته‌ای است که زیر پا قرار می‌گیرند. اسکی تورینگ از نظر ظاهری بسیار شبیه اسکی معمولی است، اما معمولاً تلاش می‌شود وزن آن کمتر باشد؛ زیرا در یک برنامه ممکن است چند ساعت آن را در سربالایی حرکت دهید.

۲. فیکس یا Binding

کفش مستقیماً به اسکی متصل نمی‌شود. قطعه‌ای که کفش را روی اسکی نگه می‌دارد Binding یا فیکس نام دارد.

در اسکی پیست، هنگام اسکی هم پنجه و هم پاشنه کفش به اسکی متصل‌اند.

اما هنگام صعود در اسکی تورینگ، پنجه متصل و پاشنه آزاد است.

بنابراین با هر قدم، پاشنه از روی اسکی بلند می‌شود؛ تقریباً شبیه راه‌رفتن.

وقتی زمان فرود می‌رسد، اسکی‌باز سیستم را تغییر می‌دهد و پاشنه را نیز قفل می‌کند. حالا می‌تواند تقریباً مانند اسکی آلپاین معمولی فرود بیاید.

۳. پوست صعود یا Climbing Skin

اما هنوز یک مشکل وجود دارد:

اگر با اسکی معمولی در سربالایی قدم برداریم، اسکی دوباره به عقب سر می‌خورد.

برای جلوگیری از این اتفاق، نواری مخصوص به نام Climbing Skin زیر هر اسکی نصب می‌شود.

الیاف این پوست جهت‌دار هستند؛ یعنی اجازه می‌دهند اسکی نسبتاً راحت به سمت جلو حرکت کند، اما در برابر سرخوردن به عقب مقاومت می‌کنند.

به این ترتیب اسکی‌باز می‌تواند قدم‌به‌قدم از شیب بالا برود.

وقتی صعود تمام شد، پوست‌ها را از زیر اسکی جدا می‌کند و داخل کوله قرار می‌دهد.

پس یک برنامه اسکی تورینگ چگونه انجام می‌شود؟

فرض کنید قرار است از دامنه یک کوه برفی به قله یا گردنه‌ای بروید و سپس با اسکی برگردید.

ابتدا پوست‌ها را زیر اسکی نصب می‌کنید. فیکس را روی حالت صعود قرار می‌دهید تا پاشنه آزاد باشد و کفش را نیز روی حالت راه‌رفتن یا Walk Mode قرار می‌دهید.

حالا صعود آغاز می‌شود.

اسکی‌ها معمولاً از پا خارج نمی‌شوند؛ بلکه روی برف به سمت جلو حرکت داده می‌شوند. در شیب‌های تند نیز اسکی‌باز با تکنیک‌های خاصی جهت خود را تغییر می‌دهد.

پس از رسیدن به بالای مسیر، مرحله‌ای به نام Transition انجام می‌شود:

پوست‌ها جدا می‌شوند، فیکس در وضعیت فرود قرار می‌گیرد، پاشنه قفل می‌شود و کفش از Walk Mode به Ski Mode تغییر می‌کند.

حالا همان فردی که چند دقیقه قبل با اسکی از کوه بالا می‌رفت، آماده اسکی‌کردن به سمت پایین است.

این ترکیب صعود + تغییر وضعیت تجهیزات + فرود اساس Ski Touring است.

 

 

آیا Ski Touring همان اسکی خارج از پیست است؟

خیر. در عوض Off-piste یعنی اسکی‌کردن خارج از پیست آماده و کنترل‌شده. اما این اصطلاح چیزی درباره نحوه بالا رفتن نمی‌گوید.

ممکن است فرد با تله‌کابین بالا برود و خارج از پیست پایین بیاید؛ این Off-piste است، ولی الزاماً Ski Touring نیست. در Ski Touring، بخش مهمی از فعالیت صعود با اسکی و نیروی خود فرد است.

انواع اسکی تورینگ

همه افرادی که Ski Touring انجام می‌دهند هدف یکسانی ندارند.

یک نفر می‌خواهد چند ساعت در طبیعت حرکت کند و از یک مسیر متوسط پایین بیاید. دیگری می‌خواهد سریع و سبک به قله برسد. فرد دیگری حاضر است تجهیزات سنگین‌تری حمل کند تا در برف عمیق فرود بهتری داشته باشد.

به همین دلیل اسکی تورینگ یک طیف است:

سبک و سریع ← تورینگ کلاسیک ← اسکی کوهنوردی ← تورینگ با تمرکز بر فرود

تورینگ کلاسیک

برای کسی که هم صعود و هم فرود برایش مهم است. تجهیزات نه فوق‌العاده سبک هستند و نه بسیار سنگین و فرودمحور.

برای بسیاری از افرادی که وارد Ski Touring می‌شوند، این همان تصویری است که باید از تورینگ معمولی داشته باشند.

Light & Fast Touring

اینجا هدف حرکت سریع‌تر و صرف انرژی کمتر در صعود است.

اسکی، فیکس و کفش سبک‌تر انتخاب می‌شوند. در مقابل ممکن است عملکرد تجهیزات در فرود به اندازه تجهیزات سنگین‌تر نباشد.

Ski Mountaineering

اینجا اسکی و کوهنوردی بیشتر با یکدیگر ترکیب می‌شوند.

ممکن است بخشی از مسیر را با اسکی بالا برویم، سپس اسکی‌ها را به کوله متصل کنیم و با کفش، کرامپون و کلنگ ادامه دهیم.

در برنامه‌های فنی‌تر حتی طناب، هارنس و تجهیزات یخچال نیز ممکن است لازم شوند.

Skimo Racing

شکل مسابقه‌ای Ski Mountaineering است.

وزن بسیار کم تجهیزات، سرعت صعود و سرعت تعویض حالت صعود و فرود اهمیت زیادی دارند.

Freeride Touring یا Freetouring

در اینجا اسکی‌باز حاضر است در سربالایی وزن بیشتری حمل کند، اما در عوض تجهیزات قدرتمندتری برای فرود داشته باشد.

اسکی‌ها معمولاً عریض‌تر، کفش‌ها قوی‌تر و مجموعه تجهیزات فرودمحورتر است.

پس یک قاعده ساده وجود دارد:

هرچه تجهیزات را برای صعود سبک‌تر کنیم، معمولاً بخشی از عملکرد فرود را از دست می‌دهیم؛ و هرچه تجهیزات را برای فرود قوی‌تر کنیم، معمولاً وزن بیشتری را در صعود حمل می‌کنیم.

 

تفاوت با اسکی معمولی

در Alpine Skiing یا اسکی آلپاین معمولاً با بالابر بالا می‌رویم و با اسکی پایین می‌آییم. تجهیزات اساساً برای فرود ساخته شده‌اند.

در Ski Touring باید با همان مجموعه تجهیزات چند ساعت نیز صعود کنیم.

بنابراین وزن اسکی، آزادی حرکت کفش، نوع فیکس و حتی لباس پوشیدن اهمیت بسیار بیشتری پیدا می‌کند.

 

تجهیزات موردنیاز – ست اسکی تورینگ

برای یک برنامه معمول Ski Touring حداقل باید با این تجهیزات آشنا باشیم:

Touring Ski: اسکی مناسب تورینگ.

Touring Binding: فیکسی که امکان آزادشدن پاشنه در صعود و قفل‌شدن آن برای فرود را فراهم می‌کند.

Touring Boot: کفش مخصوصی که برای صعود دامنه حرکتی بیشتری دارد و برای فرود می‌تواند محکم و قفل شود.

Climbing Skin: پوست صعودی که زیر اسکی قرار می‌گیرد.

Ski Poles: باتوم برای حفظ تعادل و کمک به حرکت.

Ski Crampon: وسیله‌ای که در بعضی شرایط برف سخت و یخ‌زده به فیکس متصل می‌شود و به جلوگیری از لغزش کمک می‌کند.

و اگر وارد زمین دارای خطر بهمن می‌شویم، مجموعه ترنسیور بهمن، پروب و بیل از تجهیزات پایه ایمنی است.

 

لباس اسکی تورینگ چه تفاوتی دارد؟

این قسمت برای تازه‌کارها بسیار مهم است.

لباسی که برای یک روز اسکی در پیست عالی است، الزاماً برای Ski Touring مناسب نیست.

علت ساده است:

در پیست بیشتر نگران سردشدن هستیم؛ در صعود تورینگ یکی از مشکلات اصلی عرق‌کردن است.

ممکن است یک یا چند ساعت در سربالایی فعالیت هوازی داشته باشید. اگر با کاپشن ضخیم اسکی صعود کنید، خیلی زود عرق خواهید کرد.

سپس وقتی در بالای مسیر توقف می‌کنید، همان لباس خیس می‌تواند باعث سردشدن سریع بدن شود.

بنابراین لباس تورینگ باید لایه‌ای باشد.

هنگام صعود

یک Base Layer مناسب، همراه یک لایه سبک و تنفس‌پذیر معمولاً اساس سیستم است.

در بسیاری از شرایط یک Softshell تنفس‌پذیر بسیار کاربردی است.

دستکش صعود نیز بهتر است نسبتاً سبک باشد.

هدف این نیست که هنگام صعود کاملاً گرم باشید؛ هدف این است که بیش از حد گرم و خیس نشوید.

داخل کوله

یک Hardshell برای باد و بارش و یک لایه عایق گرم برای توقف‌ها و شرایط سرد همراه دارید.

هنگام رسیدن به بالا

یکی از مهارت‌های مهم این است که قبل از اینکه بدن سرد شود، لایه مناسب را اضافه کنید.

برای فرود نیز معمولاً به حفاظت بیشتری در برابر باد و سرما نیاز خواهید داشت؛ چون سرعت بیشتر و تولید گرمای بدن کمتر از زمان صعود است.

 

نکته مهم‌تر از خرید تجهیزات و ست اسکی تورینگ

داشتن اسکی تورینگ، فیکس Pin، کفش سبک و تجهیزات بهمن به معنی آماده‌بودن برای ورود مستقل به کوهستان زمستانی نیست.

Ski Touring مجموعه‌ای از دو گروه مهارت است:

مهارت اسکی: کنترل سرعت، گردش، توقف و فرود در انواع برف.

و مهارت کوهستان: مسیریابی، شناخت برف، ارزیابی خطر بهمن، انتخاب مسیر، مدیریت هوا و زمان، کار با تجهیزات نجات و تصمیم‌گیری گروهی.

بنابراین Ski Touring را بهتر است نه صرفاً یک نوع اسکی، بلکه شیوه‌ای برای سفر با اسکی در کوهستان زمستانی بدانیم.